{"id":239,"date":"2026-07-30T16:23:50","date_gmt":"2026-07-30T15:23:50","guid":{"rendered":"https:\/\/parafia-nockowa.pl\/?page_id=239"},"modified":"2026-07-30T16:42:52","modified_gmt":"2026-07-30T15:42:52","slug":"liturgiczna-sluzba-oltarza","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/parafia-nockowa.pl\/index.php\/o-parafii\/grupy-parafialne\/liturgiczna-sluzba-oltarza\/","title":{"rendered":"Liturgiczna S\u0142u\u017cba O\u0142tarza"},"content":{"rendered":"\n

\u201eMinistranci, lektorzy, r\u00f3wnie\u017c spe\u0142niaj\u0105 prawdziw\u0105 funkcj\u0119 liturgiczn\u0105. Niech wi\u0119c wykonuj\u0105 sw\u00f3j urz\u0105d z tak szczer\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105 i dok\u0142adno\u015bci\u0105, jak to przystoi wznios\u0142ej pos\u0142udze i odpowiada s\u0142usznym wymaganiom Ludu Bo\u017cego. Nale\u017cy wi\u0119c starannie wychowa\u0107 te osoby w duchu liturgii oraz przygotowa\u0107 do odpowiedniego i zgodnego z przepisami wykonywania przypadaj\u0105cych ka\u017cdemu czynno\u015bci\u201d.<\/p>Konstytucja o liturgii \u015bwi\u0119tej – Sacrosanctum Concilium nr 29<\/cite><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n
\n

Pierwszymi s\u0142ugami Jezusa Chrystusa byli aposto\u0142owie i wybrani uczniowie. On kaza\u0142 im traktowa\u0107 polecone czynno\u015bci jako s\u0142u\u017cb\u0119. W p\u00f3\u017aniejszym czasie do wykonywania funkcji liturgicznych w\u0142\u0105czyli si\u0119 tak\u017ce \u015bwieccy, kt\u00f3rzy stanowili grup\u0119 ministrant\u00f3w, dzi\u015b okre\u015blan\u0105 nazw\u0105 \u201es\u0142u\u017cba liturgiczna\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Ministranckie funkcje w sprawowaniu \u015bwi\u0119tej liturgii s\u0105 hierarchicznie uporz\u0105dkowane. Ma to swoje znaczenie wychowawcze. Ka\u017cdy ze s\u0142u\u017c\u0105cych, cho\u0107 wykonuje odmienne funkcje, uczestniczy w tych samych \u0142askach i d\u0105\u017cy do wsp\u00f3lnego celu. R\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 pos\u0142ug, form, funkcji i r\u00f3l jest do pewnego stopnia wyrazem Cia\u0142a Mistycznego Chrystusa, gdzie podzia\u0142 i rozmaito\u015b\u0107 zaanga\u017cowania s\u0142u\u017cy dobru zgromadzenia liturgicznego.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Patroni ministrant\u00f3w<\/h2>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Dominik Savio<\/h3>\n\n\n\n

Dominik urodzi\u0142 si\u0119 w 1842 roku w San Giovanni di Riva, ko\u0142o Chieri. Z okazji I Komunii \u015bw., w wieku 7 lat, wyznacza sw\u00f3j \u017cyciowy program: \u201eB\u0119d\u0119 cz\u0119sto przyst\u0119powa\u0142 do spowiedzi oraz b\u0119d\u0119 przyjmowa\u0142 Komuni\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105, ile razy spowiednik mi udzieli zezwolenia. Pragn\u0119 dzie\u0144 \u015bwi\u0119ty \u015bwi\u0119ci\u0107. Moimi przyjaci\u00f3\u0142mi b\u0119d\u0105 Jezus i Maryja. Raczej \u015bmier\u0107 ni\u017c grzech\u201d. Gdy mia\u0142 12 lat, zosta\u0142 przez Ksi\u0119dza Bosko przyj\u0119ty do Oratorium w Turynie i prosi\u0142 o pomoc, aby m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 \u015bwi\u0119tym. Pos\u0142uszny, zawsze pogodny i radosny, z wielka pilno\u015bci\u0105 wype\u0142nia\u0142 swoje szkolne obowi\u0105zki, na wszelki mo\u017cliwy spos\u00f3b stara\u0142 si\u0119 pomaga\u0107 kolegom, ucz\u0105c ich katechizmu, opiekuj\u0105c si\u0119 chorymi, godz\u0105c zwa\u015bnionych. Do jednego z ch\u0142opc\u00f3w, \u015bwie\u017co przyby\u0142ego do Oratorium, powiedzia\u0142: \u201eMusisz wiedzie\u0107, \u017ce u nas \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 polega na tym, \u017ceby by\u0107 bardzo weso\u0142ym\u201d. Starajmy si\u0119 \u201etylko, aby unika\u0107 grzechu, jako najwi\u0119kszego wroga, kt\u00f3ry odbiera nam \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105 i spok\u00f3j sumienia, oraz dobrze wype\u0142nia\u0107 swoje obowi\u0105zki\u201d. Wierny swoim postanowieniom, otrzymywa\u0142 si\u0142\u0119 z gorliwego uczestnictwa w sakramentach i z synowskiego nabo\u017ce\u0144stwa do Matki Bo\u017cej, ch\u0119tny do po\u015bwi\u0119ce\u0144, by\u0142 przez Boga nape\u0142niony niezwyk\u0142ymi darami i charyzmatami. W dniu 8 grudnia 1854 r. zosta\u0142 og\u0142oszony przez Piusa IX dogmat o Niepokalanym Pocz\u0119ciu, a Dominik odda\u0142 si\u0119 Maryi i zacz\u0105\u0142 szybko wzrasta\u0107 w \u015bwi\u0119to\u015bci. W 1856 roku za\u0142o\u017cy\u0142 w gronie koleg\u00f3w Towarzystwo Niepokalanej, kt\u00f3rego celem by\u0142o apostolskie dzia\u0142anie grupowe. Zmar\u0142 w Mondonio 9 marca 1857 roku. Papie\u017c Pius XI nazwa\u0142 go \u201ema\u0142ym, a raczej wielkim gigantem ducha\u201d. Pius XII og\u0142osi\u0142 go b\u0142ogos\u0142awionym w roku 1950, a \u015bwi\u0119tym 12 czerwca 1954 roku. Jest patronem m\u0142odzie\u017cy, zw\u0142aszcza ministrant\u00f3w i ch\u00f3r\u00f3w ch\u0142opi\u0119cych.<\/p>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Jan Berchmans<\/h3>\n\n\n\n

Jan Berchmans urodzi\u0142 si\u0119 13 marca 1599 roku w Diest w Belgii. Pochodzi\u0142 ze \u015brednio zamo\u017cnej rodziny. Jego ojciec by\u0142 grabarzem, matka natomiast c\u00f3rk\u0105 miejscowego burmistrza. Od najm\u0142odszych lat s\u0142ysza\u0142 w sercu g\u0142os Chrystusa – \u201ep\u00f3jd\u017a za mn\u0105\u201d. Jednak warunki materialne rodziny, a potem \u015bmier\u0107 matki utrudnia\u0142y mu nauk\u0119. M\u0142ody Jan dzi\u0119ki opiece r\u00f3\u017cnych kap\u0142an\u00f3w i w\u0142asnej pracy zdoby\u0142 potrzebne wykszta\u0142cenie w kolegium Jezuit\u00f3w w Malines . W tym czasie jego owdowia\u0142y ojciec zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony na kap\u0142ana (1618). Jan wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu jezuit\u00f3w, ze wzgl\u0119du na jego du\u017ce zdolno\u015bci wys\u0142ano go na studia do Rzymu. Tu jednak zapad\u0142 ci\u0119\u017cko na zdrowiu. Bardzo aktywny i poj\u0119tny ucze\u0144, b\u0119d\u0105cy przyk\u0142adem dla wsp\u00f3\u0142braci by\u0142 ma\u0142o odporny na Rzymskie upa\u0142y i wilgo\u0107 zakonnych komnat. Odznacza\u0142 si\u0119 wielk\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105 i szczeg\u00f3lnym nabo\u017ce\u0144stwem do Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu. By\u0142 wzorem w zachowaniu regu\u0142y zakonnej, a jego pragnieniem by\u0142o odtworzy\u0107 wz\u00f3r, jaki zastawi\u0142 \u015bw. Alojzy. Zapad\u0142szy ma gor\u0105czk\u0119 i zapalenie p\u0142uc swoj\u0105 dusz\u0119 odda\u0142 Panu 13 sierpnia 1621 roku. W 1867 papie\u017c Pius IX og\u0142osi\u0142 go b\u0142ogos\u0142awionym, natomiast Leon XIII w roku 1888 zaliczy\u0142 go w poczet \u015bwi\u0119tych pa\u0144skich. \u015awi\u0119ty bardzo ukocha\u0142 \u015bw. Alojzego i dzisiaj wraz z nim jest patronem studiuj\u0105cej m\u0142odzie\u017cy, a tak\u017ce ministrant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Stanis\u0142aw Kostka<\/h3>\n\n\n\n

\u015aw. Stanis\u0142aw Kostka, kleryk, urodzi\u0142 si\u0119 28 grudnia 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu. By\u0142 synem Jana-kasztelana zakroczymskiego i Ma\u0142gorzaty z Kryskich. W wieku 14 lat razem z bratem zosta\u0142 wys\u0142any do szk\u00f3\u0142 jezuickich w Wiedniu. Stanis\u0142aw po\u0142\u0105czy\u0142 nauk\u0119 z \u017cyciem religijnym. W grudniu 1565 roku ci\u0119\u017cko zachorowa\u0142. Nag\u0142e uzdrowienie przypisa\u0142 Matce Bo\u017cej, do kt\u00f3rej wzni\u00f3s\u0142 wielkie nabo\u017ce\u0144stwo. Stanis\u0142aw pragn\u0105\u0142 wst\u0105pi\u0107 do zgromadzenia jezuit\u00f3w, ale nie m\u00f3g\u0142 liczy\u0107 na pozwolenie rodzic\u00f3w. W sierpniu 1567 roku pieszo, w przebraniu, uciek\u0142 z Wiednia. Dotar\u0142 do Dyllingi w Bawarii (ok. 650 km) i zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do \u015bw. Piotra Kanizjusza. Ten wys\u0142a\u0142 go do Rzymu, gdzie \u015bw. Franciszek Borgiasz przyj\u0105\u0142 go 28 pa\u017adziernika 1567 roku do nowicjatu. Swoim wzorowym \u017cyciem, duchow\u0105 dojrza\u0142o\u015bci\u0105 i rozmodleniem budowa\u0142 ca\u0142e otoczenie. Maj\u0105c 18 lat z\u0142o\u017cy\u0142 \u015bluby zakonne. Zmar\u0142 w sierpniu 1568 roku, przepowiedziawszy swoj\u0105 \u015bmier\u0107. Kult zrodzi\u0142 si\u0119 natychmiast i spontanicznie. Beatyfikowany w 1670 roku. Kanonizowany przez Benedykta XIII (1726). Relikwie \u015awi\u0119tego spoczywaj\u0105 w ko\u015bciele \u015bw. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. \u015aw. Stanis\u0142aw jest patronem Polski (od 1671 r.) i Litwy, archidiecezji \u0142\u00f3dzkiej i warszawskiej, diecezji che\u0142mi\u0144skiej i p\u0142ockiej, Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy; student\u00f3w oraz nowicjuszy jezuickich, a tak\u017ce polskiej m\u0142odzie\u017cy. \u015aw. Stanis\u0142awowi przypisuje si\u0119 zwyci\u0119stwo Polski odniesione nad Turkami pod Chocimiem w 1621 roku. W tym dniu o. Oborski, jezuita, widzia\u0142 \u015bw. Stanis\u0142awa w ob\u0142okach, jak b\u0142aga\u0142 Matk\u0119 Bo\u017c\u0105 o pomoc. Kr\u00f3l Jan Kazimierz przypisywa\u0142 or\u0119downictwu \u015awi\u0119tego zwyci\u0119stwo odniesione pod Beresteczkiem (1651).<\/p>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Tarsycjusz<\/h3>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\u015awi\u0119ty Tarsycjusz urodzi\u0142 si\u0119 ok. roku 237. By\u0142 Akolit\u0105 Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego. Jest to jedno ze \u015bwi\u0119ce\u0144 ni\u017cszych, kt\u00f3re dzisiaj daje prawo klerykom Ko\u015bcio\u0142a Rzymsko-Katolickiego us\u0142ugiwania do Mszy \u015bwi\u0119tej – a wi\u0119c do zaszczytnej funkcji, kt\u00f3r\u0105 obecnie pe\u0142ni\u0105 ministranci. Nie znamy bli\u017cszej daty jego \u015bmierci. Przypuszcza si\u0119, \u017ce \u015bw. Tarsycjusz poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105 za panowania cesarza Decjusza (tzn. mi\u0119dzy 249 a 251 rokiem). By\u0142o to czas jednych z najkrwawszych prze\u015bladowa\u0144. W tym czasie chrze\u015bcijanie ch\u0119tnie oddawali \u017cycie za Chrystusa, ale ich najwi\u0119kszym pragnieniem by\u0142o, by mogli na drog\u0119 do wieczno\u015bci posili\u0107 si\u0119 Chlebem Eucharystii. Zanoszono im wi\u0119c potajemnie Komuni\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 do wi\u0119zie\u0144, za co grozi\u0142o aresztowanie, a nawet skazanie na \u015bmier\u0107. Gorliwo\u015bci\u0105 w obs\u0142ugiwaniu \u015bwi\u0119tych (bo tak siebie nazywali wierz\u0105cy) m\u0119czennik\u00f3w w wi\u0119zieniach wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119, dwunastoletni w\u00f3wczas, \u015bw. Tarsycjusz. Pewnego dnia, kiedy jak zwykle ni\u00f3s\u0142 na sercu Wiatyk do wi\u0119zienia, napotka\u0142 swoich poga\u0144skich r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, bawi\u0105cych si\u0119 na jednym z licznych plac\u00f3w rzymskich. Poga\u0144scy ch\u0142opcy wo\u0142ali Tarsycjusza, poniewa\u017c chcieli zobaczy\u0107, co niesie pod p\u0142aszczem. Zacz\u0105\u0142 wi\u0119c ucieka\u0107 przed nimi, a ci go gonili. Kiedy za\u015b spostrzegli, \u017ce co\u015b przyciska do piersi, chcieli zobaczy\u0107, co to i si\u0142\u0105 mu to wydrze\u0107. Bohaterski ch\u0142opiec broni\u0142 \u201eswego Skarbu\u201d. W\u00f3wczas zgraja powali\u0142a go na ziemi\u0119, zacz\u0119\u0142a go kopa\u0107 i bi\u0107, rzuca\u0107 kamieniami\u2026 Dopiero przypadkowo przechodz\u0105cy \u017co\u0142nierz, kt\u00f3ry tak\u017ce by\u0142 chrze\u015bcijaninem, uwolni\u0142 ch\u0142opca i rozgoni\u0142 band\u0119. Zani\u00f3s\u0142 Tarsycjusza do domu, gdzie ten niebawem zmar\u0142. \u017bo\u0142nierz za\u015b zani\u00f3s\u0142 ze czci\u0105 Naj\u015bwi\u0119tszy Sakrament do kap\u0142ana katolickiego. Cia\u0142o \u015awi\u0119tego zosta\u0142o pogrzebane na cmentarzu \u015bw. Kaliksta, obok szcz\u0105tk\u00f3w papie\u017ca – \u015bw. Stefana I, kt\u00f3ry w kilka lat po nim poni\u00f3s\u0142 tak\u017ce \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105 (\u2020 257). Papie\u017c – \u015bw. Damazy I (\u2020 384) opisa\u0142 m\u0119cze\u0144stwo \u015bw. Tarsycjusza wierszem. W 1675 roku cz\u0119\u015b\u0107 relikwii \u015awi\u0119tego przeniesiono z Rzymu do Neapolu, gdzie godnie spoczywaj\u0105 w Bazylice \u015bw. Dominika w osobnej kaplicy. Trumienka z cz\u0119\u015bci\u0105 relikwii \u015bw. Tarsycjusza jest tak\u017ce w salezja\u0144skim kolegium w Rzymie przy Via Appia Antica. We W\u0142oszech \u015bw. Tarsycjusz cieszy si\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 czci\u0105 jako patron k\u00f3\u0142ek eucharystycznych, czy te\u017c tzw. \u201eK\u00f3\u0142ek M\u0142odego Kleru\u201d. W Polsce \u015bwi\u0119ty czczony jest jako patron ministrant\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Regulamin ministrancki<\/h2>\n\n\n\n